Niezawodne wykrywanie wymaga kilku warstw sensorów. DroneDefender łączy radar, optyczne śledzenie PTZ, skan RF/EM i radar akustyczny w jeden obraz — z realnym produktem za każdą warstwą.
Podejście wieloczujnikowe redukuje strefy martwe i odosobnione alarmy.
Aktywne wykrywanie i śledzenie nisko lecących celów: częstotliwość 25 GHz, zasięg 5–10 km. Widzi statki w ciszy radiowej i sterowane światłowodem — tam, gdzie kanały pasywne są bezradne. Dane konkretnego modelu na zapytanie.
Dowiedz się więcej →
80 MHz–6 GHz: budżetowa pasywna detekcja łączy sterowania i wideo na 5–10 km.
Dowiedz się więcej →
80 MHz–12 GHz: pasywne namierzanie do 10 km + opcjonalny radar podświetlający przeciw dronom w ciszy radiowej i sterowanym światłowodem.
Dowiedz się więcej →
30 MHz–6 GHz: pasywne wykrywanie, precyzyjne namierzanie i pozycjonowanie sieciowe. Pokrycie 360° do 8 km, dokładność namiaru 3° dla celu w zawisie.
Dowiedz się więcej →
100 MHz–6 GHz: wzmocniony zestaw przenośny z ekranem dotykowym 13,3″ do szybkiego, dyskretnego rozwinięcia. Do 5 km, ponad 20 dronów jednocześnie, 6–7 godzin na baterii.
Dowiedz się więcej →
Potwierdzenie wizualne, kanał optyczny/termalny i śledzenie celu.
Dowiedz się więcej →
Pasywna warstwa akustyczna z 4–8 rozproszonych nodów: macierze mikrofonów wykrywają drona po dźwięku wirników, klasyfikują po sygnaturze akustycznej i lokalizują triangulacją. Działa przeciw maszynom w ciszy radiowej i na światłowodzie, nocą i we mgle. Nic nie emituje; bliska warstwa uzupełniająca DD-6/DD-12.
Dowiedz się więcej →
Platforma samochodowa do wykrywania i przeciwdziałania dronom: mobilne pokrycie albo szybkie przemieszczenie i rozwinięcie w celu zamknięcia «martwych stref» — kolumny, wydarzenia, obiekty chronione czasowo.
Dowiedz się więcej →Jeden czujnik nie rozwiązuje wszystkiego.
Radar może mieć strefy martwe, kamera może stracić widoczność, skaner RF może nie zobaczyć drona w ciszy radiowej, a akustyka cierpi od hałasu. DroneDefender łączy warstwy w pojedyncze ślady i pokazuje wynik w cyfrowym bliźniaku i konsoli operatora — aby jeden dron nigdy nie wyglądał jak pięć osobnych alarmów.
Czterema uzupełniającymi się metodami: radar widzi cel fizycznie, analiza EM przechwytuje kanały sterowania i wideo, optyka potwierdza wizualnie, akustyka słyszy wirniki. Żadna metoda nie jest uniwersalna, więc A³O łączy je w jedną trasę.
Zależy od kanału: pasywna analiza EM przechwytuje kanały sterowania na 5–10 km, radar działa w promieniu kilku kilometrów wobec małego celu, akustyka to bliski rubież kilkuset metrów, optyka potwierdza cel w zasięgu widoczności. Realne wartości zależą od terenu i zakłóceń.
Tak. Dron na trasie autonomicznej nic nie emituje, więc analiza EM go nie zobaczy — ale węzły akustyczne słyszą wirniki, a radar go widzi. Właśnie dlatego perymetr jest wielowarstwowy: utrata jednego kanału nie oślepia systemu.
Czujniki pasywne tylko nasłuchują eteru i dźwięku, nic nie emitując. Obiekt się nie zdradza, nie ma zakłóceń nawigacji i łączności ani problemów z zezwoleniami. Radar jako środek aktywny daje inną pełnię obrazu, ale wymaga uzgodnień — zwłaszcza przy lotnisku.
Decyduje nie jeden czujnik, lecz ich zestaw: charakter odbicia na radarze, obecność lub brak kanału sterowania, widmo dźwięku wirników i potwierdzenie optyczne. AI łączy przesłanki w jedną trasę i podaje pewność klasyfikacji — operator widzi, na czym opiera się decyzja.
Zacznij od krótkiej konsultacji, demo na żywo lub ustrukturyzowanego programu pilotażowego.
